Rouw is een reis die iedereen anders doorloopt. Voor mij voelt het soms als een golvende zee: het ene moment rustig kabbelend, het andere moment woest en alles meeslepend. Sinds het overlijden van mijn zoon heb ik gezocht naar manieren om mijn emoties ruimte te geven. Ik ontdekte dat woorden niet altijd genoeg zijn. Soms kan pijn niet in zinnen gevangen worden – maar wel in klei.

Creativiteit als uitlaatklep

Creativiteit helpt ons om gevoelens te verkennen die te groot, te rauw of te ongrijpbaar zijn om zomaar uit te spreken. Het maken van iets tastbaars geeft betekenis en biedt houvast. Door te schilderen, te schrijven of – in mijn geval – te pottenbakken, wordt rouw niet minder zwaar, maar wel draaglijker. Het geeft een uitlaatklep en een gevoel van scheppen, in een tijd waarin verlies vooral voelt als afbraak.

Waarom pottenbakken?

Ik koos voor pottenbakken omdat het werken met klei heel aards en helend is. Met mijn handen in de klei voel ik letterlijk de verbinding met de grond, met de basis. Het proces vraagt geduld: klei moet kneden, drogen, stoken, glazuren. Net als rouw kost het tijd en kun je niets forceren.

Soms scheurt een pot tijdens het drogen of barst hij in de oven. Dat voelt pijnlijk, maar tegelijk symbolisch: ook in mijn leven zitten scheuren. Toch kan zelfs een gebarsten pot schoonheid in zich dragen.

Rouw zichtbaar maken

Elke schaal of vaas die ik maak, draagt een stukje van mijn verhaal. Soms kies ik bewust voor ruwe vormen, omdat ze beter bij mijn gevoel passen. Andere keren wil ik juist gladde lijnen, als een verlangen naar rust en harmonie. De oven verandert de klei onherroepelijk: wat zacht en kneedbaar begon, wordt hard en blijvend. Dat is voor mij een troostende metafoor – mijn herinneringen aan mijn zoon worden, hoe pijnlijk ook, iets blijvends en onuitwisbaars.

Creativiteit als helingsproces

Wat ik heb geleerd, is dat creativiteit tijdens rouw geen luxe is, maar een noodzaak. Het helpt me stil te staan, ruimte te maken voor emoties en iets tastbaars terug te geven aan een wereld die zo leeg voelt. Creativiteit maakt verdriet niet kleiner, maar geeft me wel momenten van licht, focus en zelfs trots.

---

Tip voor anderen in rouw: Zoek een creatieve vorm die bij jóu past. Dat kan schilderen zijn, schrijven, muziek maken of werken met je handen. Het gaat niet om het eindresultaat, maar om het proces – het stukje heling dat ontstaat als je je gevoel mag omzetten in iets dat zichtbaar en tastbaar is.