Wanneer je kind overlijdt
Er zijn verliezen die bijna niet in woorden te vatten zijn. Het overlijden van een kind is er één van.
Vanaf het moment dat je kind wordt geboren ontstaat er niet alleen liefde, maar ook een toekomstbeeld. Je ziet misschien verjaardagen, vakanties, relaties, werk, kleinkinderen en een heel leven voor je.
Wanneer je kind overlijdt, verlies je daarom niet alleen je kind. Je verliest ook een deel van die toekomst.
De wereld gaat door terwijl jouw wereld stilstaat
Na het overlijden van een kind kan het dagelijks leven vreemd en onwerkelijk voelen. Mensen gaan werken, doen boodschappen, lachen en maken plannen. En jij moet zien te begrijpen hoe dezelfde wereld kan bestaan terwijl jouw kind daar niet meer in leeft.
Veel ouders beschrijven gevoelens zoals:
- intens gemis
- ongeloof
- boosheid
- schuld
- machteloosheid
- angst om opnieuw iemand te verliezen
- moeite om andere kinderen voldoende ruimte te geven
- spanning binnen een relatie of gezin
- moeite met verjaardagen, feestdagen en sterfdagen
- het gevoel dat anderen verwachten dat het na verloop van tijd beter gaat
Daarbij kan rouw binnen een gezin heel verschillend worden beleefd. De ene persoon wil praten. De ander trekt zich terug. De één zoekt foto’s en herinneringen op. De ander kan daar juist niet naar kijken. Geen van beide hoeft verkeerd te zijn.
Je kind blijft je kind
Een veelgehoorde angst is dat begeleiding betekent dat je moet leren loslaten. Zo kijk ik er niet naar.
Je hoeft je kind niet los te laten. De verbinding verandert, omdat je kind niet meer lichamelijk aanwezig is, maar liefde en verbondenheid kunnen blijven bestaan.
Rouwbegeleiding kan helpen om een vorm te vinden waarin je zowel ruimte kunt geven aan het gemis als aan het leven dat er nog is.
Vanuit professionele én persoonlijke ervaring
Ik begeleid ouders vanuit mijn achtergrond als toegepast psycholoog en rouwtherapeut. Daarnaast ben ik zelf moeder van een overleden kind. Mijn zoon Enzo overleed op 22-jarige leeftijd door zelfdoding.
Ik weet daardoor hoe ingewikkeld het kan zijn wanneer liefde, verdriet, vragen, schuldgevoel, boosheid en zelfs momenten van dankbaarheid allemaal naast elkaar bestaan. Ik weet ook hoe vervreemdend het kan voelen wanneer mensen goedbedoeld proberen iets te zeggen terwijl er eigenlijk niets te zeggen valt.
Tijdens jouw begeleiding hoef ik jouw verlies niet te vergelijken met dat van mij. Ieder kind, iedere ouder en iedere relatie is anders.
Maar je hoeft mij niet uit te leggen dat het verlies van een kind niet simpelweg iets is wat je na verloop van tijd ‘een plek geeft’.
Je leert ermee leven. Stap voor stap.